Kaixo! Bideo honetan uraren kalitatea neurtzeko esperimentu bat aurkeztuko dizuet. Horretarako, egunerokoan edateko, te bat egiteko... erabiltzen dugun ura aztertuko dugu. Esperimenturako, TDS sentsorea beharko dugu, uretako solido-kantitatea neurtzeko. Zenbat eta solido-kantitate handiagoa, orduan eta kalitate okerragoko ura.
Sentsore honek bi zati ditu: alde batetik, uretan sartu beharreko muturra (mutur hori sentsore-lanetan arituko da). Bestetik, Arduinora konektatzen den zatia. Arduinoa, beti bezala, pila-euskarriarekin elikatuko dugu. Sentsoreak hiru irteera ditu. Koloretako kableen bitartez, honela antolatu ditugu irteera horiek: beltza lur-hargunera; gorria elikatzeaz arduratuko da; eta berdea, azkenik, datuak transmititzeaz arduratuko da eta A1era konektatu dugu.
Horrela, TDS balioa (hau da, disolbatutako solidoak guztira’) neurtuko dugu sentsorearekin, eta Arduino Cloud pantailan ikusteko aukera izango dugu. Lortutako datuak Osasunaren Mundu Erakundeak gomendatutako parametroekin alderatuko ditugu. Horrela, aztertutako uraren kalitatea eta gure osasunarentzat ona den ala kaltegarria den jakingo dugu. Adibidez, guk Donostiako ura hartu dugu, eta 120 TDSko neurria duela jakin dugu. Hortaz, ur horren kalitatea osasungarria dela esan daiteke; izan ere, 300era iritsi arte horrela identifika daitezke horrelako urak. Hala ere, esperimentuarekin jarraitzeko, ur horri lixiba apur bat bota diogu. Horrela, momentu batetik bestera 120 TDSko neurri hori 1500era pasa da. Beraz, esan dezakegu ur hori ez dela osasungarria edateko.
Hori izan da dena. Orain zuei gauza bera egitera animatzen zaituztegu! Har ezazue zuen etxeko ura, herriko plazan dagoen iturriaren ura… dena delakoa. Eta hasi zaitezte uraren kalitatea neurtzen. Prest zaudete hasteko? Bada, ekin!