Saltatu nabigazioa

Uraren gogortasuna

Uraren gogortasuna ur-kantitate jakin batean dauden konposatu mineralen kontzentrazioa da, magnesio-gatzen eta daraman kaltzioaren (ohikoenak direlako) baturari dagokionez. 

Gogortasunaren sailkapena

Uraren gogortasuna kaltzio karbonatoaren kantitatearen arabera sailkatzen da, mg/l-tan neurtuta. 

  • Ur bigunak: 50 mg/l kaltzio karbonato baino gutxiagoko kontzentrazioa. 
  • Ur apur bat gogorrak (batezbestekoa): 50-100 mg/l kaltzio karbonatoko kontzentrazioa. 
  • Ur gogorrak: 100-200 mg/l kaltzio karbonato kontzentrazioa. 
  • Ur oso gogorrak: 200 mg/l kaltzio karbonato baino gehiagoko kontzentrazioa. 

TDS eta gogortasunaren arteko diferentzia

Bai TDS eta bai gogortasuna uraren kalitatearen parametroak dira. TDS balioaren eta gogortasunaren arteko desberdintasun nagusia da TDSk iragazki-paper baten bidez iragazi ezin diren substantzia organikoak eta ez-organikoak dituela; gogortasuna, berriz, magnesio-gatzak eta karbonato kaltzioa, sulfatoa eta kloruroa daudelako gertatzen da.

Creado con eXeLearning (Ventana nueva)